11. Als een kind

Simon hoort Nellie voordat hij haar ziet. Zijn hart begint sneller te slaan terwijl de vrouw het hek openmaakt.

‘Die hond is gek’, zegt ze, en ze houdt haar hand met windels demonstratief omhoog. ‘Ben je zeker dat je bij haar wil?’

Simon knikt en stapt naar de schuur waaruit de stem klinkt.

Simon, blaft ze, ik ruik je.

Achter Simon klinken de sappige voetstappen van de vrouw in de modder.

‘Het enige wat ik heb gedaan, is haar gecorrigeerd toen ze uithaalde tijdens het wandelen. Ze heeft zich onmiddellijk omgedraaid en in mijn hand gebeten. Zonder waarschuwing.’

Aan de deur van de schuur kijkt ze hem strak aan: ‘Ben je er zeker van dat het asiel haar terugneemt? Die hond is een gevaar en zou beter worden ingeslapen.’

Simon knikt en maakt aanstalten om naar binnen te gaan.

‘Jongen, ik train al twintig jaar Mechelaars en ik zeg het je. Deze valt niet te redden.’

Ze grijpt een sliplijn die buiten aan een haak hangt, en volgt hem naar binnen.

In de schuur is het donker en ruikt het naar hooi. Nellie zwijgt.

Hij hoort haar hijgen en ziet een schittering waar een streepje zonlicht op haar bench valt.

‘Ik wist niet waar ik haar anders veilig kon houden’, zegt de vrouw.

Nellie kan haar hoofd* niet recht houden, waardoor het even lijkt alsof ze gevaarlijk naar hem staart. Zijn ogen wennen aan de schemer, en nu ziet hij haar goed. Haar gouden vacht bruin. Haar gezicht anders. Als een kind dat van iets is geschrokken en niet weet of ze moet huilen of lachen.

Simon opent de bench en Nellie blijft zitten. Ze kijkt van hem weg.

De vrouw praat door, en Simon gaat op een hooibaal zitten wachten. Wanneer ook de vrouw gaat zitten, stapt Nellie traag uit de bench. Een beetje verkreukeld blijft ze staan.

Simon steekt zijn hand uit. Nellie ruikt eraan en trippelt dichterbij. Ze zet haar voorpoten op zijn schoot en stopt haar kop onder zijn arm.

Simon houdt Nellie vast tot ze stopt met rillen.

De vrouw met het verband is nu zo stil als Nellie.

*Ja, hoofd. (Noot van de auteur)

Lees morgen hier deel 12 van Nellie, de hond die niet wist hoe hond te zijn. Krijg iedere dag een hoofdstukje van dit verhaal in je mailbox, door onderaan de home-pagina je email-adres in te vullen. Tot morgen.

%d bloggers like this: