3. Hoor jij mij?

Achter in de wagen is het donker. Door de ventilatie kruipen geuren die langzaam sterker worden. Ze ruiken naar zorgen. Angst. Ziek. Ook een beetje dood. En een vleugje voer.

De wagen stopt en iemand opent de deuren. De geuren die het ruim binnen stromen, zijn als beelden voor mensen. Beelden uit het verleden, van honden die hier zijn geweest. Maar ook beelden van de honden die er nu zijn, en beelden van de toekomst, want Nellie ruikt waar ze naartoe wordt geleid.

Het geblaf dringt tot haar door.

‘Weg hier.’

‘Alles wat ik heb. Van mij.’

‘Ik ruik jou. Hoor jij mij?’

Wel twintig stemmen door elkaar, allemaal voor haar.

Zo dicht trekt iemand haar langs een reu die menens dreigt, dat Nellie rond zich hapt in een poging zich te bevrijden.

De mensen roepen.

De honden blaffen.

Achter Nellie gaat de kenneldeur toe. De muren ruiken naar eenzaamheid.

Nellie rent in cirkels. Haar poten weten nog hoe dat moet.

Lees hier morgen deel 4 van Nellie, de hond die niet wist hoe hond te zijn. Krijg iedere dag een hoofdstukje van dit verhaal in je mailbox, door onderaan de home-pagina je email-adres in te vullen. Tot morgen.

One thought on “3. Hoor jij mij?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: